dinsdag 14 maart 2017

Aan huis gebonden


Soms komt alles tegelijk. Zo ook nu. De badkamer vordert al aardig. Wat dat betreft gaat het op rolletjes. De muren zijn betegeld en vandaag gaan de vloertegels erin. En temidden van al die werkzaamheden moest één van onze honden afgelopen vrijdag (het is nu dinsdag) onder het mes. De afspraak stond al, het was geen verrassing. Het komt alleen ongelukkig uit. 
Een kruisband operatie is niet niks. Een bijkomende complicatie is dat deze hond (we hebben er twee) nogal schrikachtig is. Dus hoe houd je zo'n hond rustig? Dat is nogal een opgave. En dan heeft 'ie ook nog zo'n kap op zodat 'ie niet aan de hechtingen kan zitten. Ik kan je vertellen dat een kap in combinatie met de bench en een schrikachtige hond geen gelukkige is. Dus die bench gebruiken we zo min mogelijk. Maar je moet wat en dus dacht ik slim te zijn en de hond op te sluiten in een klein gedeelte van de kamer door de meubels zo te zetten dat 'ie geen andere keuze had dan daar te blijven. Groot was mijn verbazing en ook schrik toen ik terug kwam van de wandeling met de andere hond en zag dat hondlief zich doodvrolijk een weg had weten te banen naar de andere kant. Ik hoop alleen dat íe niet is gaan klimmen (strikt verboden na een kruisband operatie), maar we zullen er nooit achter komen. En omdat ik nu door al deze omstandigheden het meest bivakkeer in de huiskamer en gister even geen zin had in textiel ben ik maar gaan tekenen.


Nagetekend van een oude foto van mijzelf




Een paar bloemen uit een boeket dat ik heb gekregen


Mijn dochter en ik gaan nog steeds braaf elke dag naar de sportschool. En gelukkig gaat het nu al een stuk beter. Geen vermoeid gevoel meer 's ochtends en spierpijn heb ik nauwelijks gehad. Ik zag al het beeld voor me dat ik niet meer overeind zou kunnen komen en helemaal lamlendig op de bank zou liggen, maar dat is gelukkig niet gebeurd. En omdat het zo goed bevalt heb ik mijn maand abonnement maar veranderd in een jaar abonnement. Al ga ik als de badkamer klaar is natuurlijk niet meer elke dag naar de sportschool. Maar zo'n drie keer in de week moet kunnen.

En nu maar hopen dat de uitlaat van de auto het niet opgeeft. Die geeft een verontrustend hard brommend geluid. Tot de volgende keer!


With all that is going on I am housebound. The bathroom is getting done and there is good progress in that department. And now one of my dogs ( we have two) has had a knee surgery this past friday and now has to recoop meaning walk as little as possible for the next ten days. It is a difficult task to keep him calm so I am dogsitting and because I wasn't in the mood for textile I did some drawing.
It is a pity that I not free to spend some time outside in the garden because the weather is lovely but we all have to sacrefice things sometimes. It will get better soon and at least I can practice my drawing. See you next time!